คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1420/2505
ผล: ยืนนายอับดุลทเย็บ เอสไมล์จี มัสกาตี โดยนายทเย็บบาย มูลลา จีวาบายผู้รับมอบอำนาจโจทก์ นายสุวัฒน์ ลิ่วเฉลิมวงศ์จำเลย
ย่อ / หลักกฎหมาย
1การเช่าตึกเพื่อประกอบการค้า แม้จะมิได้ใช้เป็นที่ทำการค้าโดยตรง แต่ใช้เป็นที่พักอาศัยของคนทำงานบริษัทซึ่งอยู่ติดต่อกันเพื่อประโยชน์ในการค้าแล้ว ย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯ ฉะนั้น เมื่อครบกำหนดสัญญาเช่าแล้ว ผู้ให้เช่าย่อมฟ้องขับไล่ได้
คำพิพากษาฉบับเต็ม
1โจทก์ฟ้องว่า นายฮอนฝ่า ลิ่วเฉลิมวงศ์ ได้ทำสัญญาเช่าตึกโจทก์ เพื่อประกอบธุรกิจการค้า ครบกำหนดสัญญาเช่า นายฮอนฝ่าไม่ยอมออกทั้ง ๆ ที่โจทก์บอกกล่าวตลอดเวลา ต่อมานายฮอนฝ่าตายจำเลยเป็นบุตรและเป็นบริวารของนายฮอนฝ่าขัดขืนไม่ยอมส่งมอบตึกเช่าแก่โจทก์ ขอให้พิพากษาขับไล่ กับใช้ค่าเสียหาย
2จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่บริวารของจำเลยออกจากตึกพิพาท และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์
3จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า นายฮอนฝ่าเช่าตึกรายพิพาทเพื่อประกอบการค้า แม้จะมิได้ใช้เป็นที่ทำการค้าโดยตรง แต่ก็ได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัยของคนที่ทำงานของบริษัทเคียนฮวดหลีซึ่งเป็นตึกสองห้องอยู่ติดกับตึกรายพิพาท และเพื่อประโยชน์ในการค้าของนายฮอนฝ่านั่นเอง ตึกรายพิพาทจึงไม่เป็นเคหะดังที่
4จำเลยฎีกา เมื่อไม่เป็นเคหะแล้ว ก็ย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ฯ และเมื่อสัญญาเช่าที่นายฮอนฝ่าทำไว้กับโจทก์สิ้นกำหนดเวลาเช่าแล้ว จำเลยก็ไม่มีสิทธิที่จะขอต่อสัญญาเช่าอีกในเมื่อนายฮอนฝ่าตายเสียแล้ว
5พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
(สนิท สุมาวงศ์ - ประกอบ หุตะสิงห์ - เชื้อ คงคากุล)
ศาลแพ่ง - นายแถม สิริสาลีศาลอุทธรณ์ - นายสอาด สุทธิเสวันต์