คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2538

ย่อ / หลักกฎหมาย

1ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า เนื่องจากผู้พิพากษาที่ร่วมพิจารณาในศาลชั้นต้นเห็นว่าคำร้องขอฎีกาของ จำเลยเป็นฎีกาโต้แย้งข้อเท็จจริง ซึ่งสองศาลได้ฟังเป็น ที่ยุติแล้วจึงไม่มีเหตุจะรับรองอนุญาตให้

2จำเลยฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริงได้ต่อไป จึงไม่รับฎีกาของจำเลย จำเลยเห็นว่า ฎีกาที่ว่าพยานที่ไม่ได้ให้การไว้ในชั้นสอบสวน ศาลจะรับฟังพยานดังกล่าวเพื่อมาลงโทษจำเลยได้หรือไม่ ควรจะได้รับการวินิจฉัยชี้ขาดจากศาลฎีกา โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยด้วย หมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 94) ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ ประทับฟ้อง

3ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 225 จำคุก 1 ปี

4ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า จำคุกจำเลยมีกำหนด6 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

5จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 87) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 94) คำสั่ง

6จำเลยฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของ ศาลอุทธรณ์ภาค 3 เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นไม่รับ ฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง