คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7630/2549 ยืน อาญา มี 3 ฉบับ ☆ นายเสกสรรค์ ทองเกลี้ยง กับพวก โจทก์ ร้อยตำรวจเอกประเดิม ไพรสนธิ์ จำเลย โจทก์เมาสุราจนครองสติไม่ได้ ประพฤติตนวุ่นวายในทางสาธารณะหรือสาธารณสถาน และโจทก์ได้ชำระค่าปรับตามที่พนักงานสอบสวนได้เปรียบเทียบแล้ว ทำให้คดีอาญาที่โจทก์ถูกกล่าวหาเป็นอันเลิกกันตาม ป.วิ.อ. มาตรา 37 (2) แต่เมื่อโจทก์กล่าวหาต่อจำเลยในฐานะพนักงานสอบสวนว่าจ่าสิบตำรวจ ป. ทำร้ายร่างกายโจทก์… ทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ป.อ. มาตรา 157ป.วิ.อ. มาตรา 2ป.วิ.อ. มาตรา 123ป.วิ.อ. มาตรา 37 องค์คณะ: สถิตย์ ทาวุฒิ · จรัส พวงมณี · นินนาท สาครรัตน์ อ่านคำพิพากษาฉบับเต็ม →
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5762/2537 ยืน อาญา มี 4 ฉบับ ☆ พนักงานอัยการ จังหวัด ราชบุรี โจทก์ นาย นพพลหรือเขียด คำ สุข กับพวก จำเลย ข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 และ 297ที่พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยนั้น มิใช่เป็นความผิดต่อส่วนตัว ดังนั้น การที่ ถ.และอ. จะเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายหรือไม่ หามีผลต่ออำนาจฟ้องของพนักงานอัยการโจทก์ไม่ ฎีกาของจำเลยในข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย… ทำร้ายร่างกายรอการลงโทษอันตรายสาหัสอำนาจฟ้องตัวการร่วมข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลล่าง +1 ป.อ. มาตรา 56ป.อ. มาตรา 295ป.อ. มาตรา 297ป.วิ.อ. มาตรา 15ป.วิ.อ. มาตรา 28ป.วิ.อ. มาตรา 120 +4 องค์คณะ: สุรินทร์ นาควิเชียร · นาม ยิ้มแย้ม · สุวรรณ ตระการพันธุ์ อ่านคำพิพากษาฉบับเต็ม →
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 622/2493 ยืน อาญา มี 4 ฉบับ ☆ อัยการกำแพงเพ็ชรโจทก์ นายสิบตำรวจโทพร ห้องเพ็ชรจำเลย ในคดีฐานทำให้เสียอิสรภาพนั้นแม้โจทก์จะกล่าวในฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์แล้ว และจำเลยไม่ได้ต่อสู้ว่าไม่มีการร้องทุกข์ก็ดีหากทางพิจารณาได้ความเพียงผู้เสียหายไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานเฉพาะเรื่องถูกทำร้ายยังฟังไม่ได้ว่า ผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ในความผิดส่วนตัว อัยการไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องกล่าวว่า… ทำร้ายร่างกายอำนาจฟ้องเรียกรับสินบนเลิกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย ป.วิ.อ. มาตรา 121ป.วิ.อ. มาตรา 123 องค์คณะ: นนทปัญญา · ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร · ศิลปสิทธิวินิจฉัย อ่านคำพิพากษาฉบับเต็ม →
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 340/2491 ยืน อาญา มี 4 ฉบับ ☆ อัยการระยอง โจทก์ นายฮ้วนฟู หรือฮั่นฟู แซ่เล้า จำเลย โจทก์ฟ้องบรรยายว่าจำเลยบุกรุกเคหสถานของผู้เสียหายแล้วทำร้ายร่างกายผู้เสียหายและกระทำอนาจารแก่หญิงที่เคหสถานนั้นทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยได้ทำร้ายร่างกายผู้เสียหายและกระทำอนาจารแก่หญิงที่เคหสถานนั้นจริง แต่ปรากฏว่าเคหสถานนั้นเป็นของมารดาผู้เสียหาย และมารดาผู้เสียหายไม่ได้ไปร้องทุกข์ในข้อหาฐานบุกรุกดังนี้… พิพากษาต่างจากฟ้องคดีอาญากระทำอนาจารทำร้ายร่างกายบุกรุก ป.วิ.อ. มาตรา 123ป.วิ.อ. มาตรา 192กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 329 องค์คณะ: นาถปรีชา · ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร · นนทปัญญา อ่านคำพิพากษาฉบับเต็ม →