D คำพิพากษาฎีการะบบสืบค้นคำพิพากษาศาลฎีกา

ค้นหา › พ.ศ. 2494

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1253/2494

ถูกอ้าง 2 ฉบับ

นายสังเวียน ลายสุวรรณ์โจทก์ นายยกซี ตันสกุลจำเลย

รูปแบบอื่น
บันทึก PDF พิมพ์ .txt

ย่อ / หลักกฎหมาย

1พฤติการณ์ที่ถือว่า ทิ้งฟ้องชั้นฎีกา จำเลยฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เจ้าพนักงานกองหมายนำหมายนัด และสำเนาฎีกาส่งแก่ทนายโจทก์สำนักงาน แต่ส่งไม่ได้ เจ้าพนักงานกองหมายถึงรายงานต่อศาลแพ่ง ๆ มีคำสั่งว่า " ให้จำเลยทราบและจะจัดการอย่างไร " ทนายจำเลยได้ทราบคำสั่งศาลแพ่งลงวันที่ ๑๐ มกราคม ๒๔๙๔ และจนถึงวันที่ ๒๙ มกราคม ๒๔๙๔ ทนายจำเลยก็มิได้แถลงให้ศาลทราบ ศาลแพ่งจึงส่งสำนวนมายังศาลฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์ดังกล่าวพอถือได้ว่าเป็นการทิ้งฟ้องตามความในมาตรา ๑๗๔ แห่ง ป.ม.วิ.แพ่ง จึงให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความตามมาตรา ๑๓๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1253/2494นายสังเวียน ลายสุวรรณ์โจทก์นายยกซี ตันสกุลจำเลย ป.วิ.พ. ม. 132, ม. 174, ม. 247พฤติการณ์ที่ถือว่า ทิ้งฟ้องชั้นฎีกา

2จำเลยฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เจ้าพนักงานกองหมายนำหมายนัด และสำเนาฎีกาส่งแก่ทนายโจทก์สำนักงาน แต่ส่งไม่ได้ เจ้าพนักงานกองหมายถึงรายงานต่อศาลแพ่ง ๆ มีคำสั่งว่า " ให้จำเลยทราบและจะจัดการอย่างไร " ทนายจำเลยได้ทราบคำสั่งศาลแพ่งลงวันที่ ๑๐ มกราคม ๒๔๙๔ และจนถึงวันที่ ๒๙ มกราคม ๒๔๙๔ ทนายจำเลยก็มิได้แถลงให้ศาลทราบ ศาลแพ่งจึงส่งสำนวนมายังศาลฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์ดังกล่าวพอถือได้ว่าเป็นการทิ้งฟ้องตามความในมาตรา ๑๗๔ แห่ง ป.ม.วิ.แพ่ง จึงให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความตามมาตรา ๑๓๒(ประวัติ ปัตตพงศ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลแพ่ง - พระดุลยพากย์สุวมัณศาลอุทธรณ์ - หลวงสารนัยประศาสน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา:

3จำเลยฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เจ้าพนักงานกองหมายนำหมายนัด และสำเนาฎีกาส่งแก่ทนายโจทก์สำนักงาน

คำพิพากษาฉบับเต็ม

1แต่ส่งไม่ได้ เจ้าพนักงานกองหมายถึงรายงานต่อศาลแพ่ง ๆ มีคำสั่งว่า " ให้จำเลยทราบและจะจัดการอย่างไร " ทนายจำเลยได้ทราบคำสั่งศาลแพ่งลงวันที่ ๑๐ มกราคม ๒๔๙๔ และจนถึงวันที่ ๒๙ มกราคม ๒๔๙๔ ทนายจำเลยก็มิได้แถลงให้ศาลทราบ ศาลแพ่งจึงส่งสำนวนมายังศาลฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์ดังกล่าวพอถือได้ว่าเป็นการทิ้งฟ้องตามความในมาตรา ๑๗๔ แห่ง ป.ม.วิ.แพ่ง จึงให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความตามมาตรา ๑๓๒

(ประวัติ ปัตตพงศ์ - เลขวณิชธรรมวิทักษ์ - ศิลปสิทธิวินิจฉัย)

ศาลแพ่ง - พระดุลยพากย์สุวมัณศาลอุทธรณ์ - หลวงสารนัยประศาสน์