ย่อ / หลักกฎหมาย
1การทำพินัยกรรมเอกสารฝ่ายเมือง หากผู้ทำพินัยกรรมไม่ได้แจ้งข้อความที่ตนประสงค์จะให้ใส่ไว้ในพินัยกรรมของตนแก่นายอำเภอต่อหน้าพยานอื่นอีกสองคนพร้อมกันแล้ว พินัยกรรมนั้นขัดต่อประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1658(1) และตกเป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1705
คำพิพากษาฉบับเต็ม
1โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนำพินัยกรรมเอกสารฝ่ายเมืองที่ไม่ได้ทำต่อหน้าพยานอย่างน้อยสองคน และไม่ได้ประทับตราตำแหน่งของกรมการอำเภอไปแสดงต่อเจ้าพนักงานที่ดิน เพื่อขอรับมรดกตามพินัยกรรมเป็นการโต้แย้งสิทธิการรับมรดกของโจทก์ในฐานะทายาทโดยธรรมขอให้เพิกถอนพินัยกรรมดังกล่าว
2จำเลยให้การว่า พินัยกรรมนั้นทำต่อหน้าพยานและประทับตราสำคัญของกรมการอำเภอชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้อง
3ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนพินัยกรรม จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน
4จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงเชื่อได้ว่าขณะที่นายสำอางผู้ทำพินัยกรรมแสดงความประสงค์ขอทำพินัยกรรมเอกสารฝ่ายเมืองกับนายกิตติในฐานะเป็นนายอำเภอภูเวียงนั้น นายสำอางไม่ได้แจ้งข้อความที่ตนประสงค์จะให้ใส่ไว้ในพินัยกรรมต่อหน้าพยานอื่นอีกสองคนพร้อมกัน พินัยกรรมดังกล่าวจึงเป็นพินัยกรรมที่ทำขึ้นขัดต่อประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1658(1) ย่อมตกเป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1705
5พิพากษายืน
(จเร อำนวยวัฒนา - ก้าน อันนานนท์ - เทพฤทธิ์ ศิลปานนท์)