คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6161/2534

ย่อ (หลักกฎหมาย)
การทำพินัยกรรมเอกสารฝ่ายเมือง หากผู้ทำพินัยกรรมไม่ได้แจ้งข้อความที่ตนประสงค์จะให้ใส่ไว้ในพินัยกรรมของตนแก่นายอำเภอต่อหน้าพยานอื่นอีกสองคนพร้อมกันแล้ว พินัยกรรมนั้นขัดต่อประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1658(1) และตกเป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1705

คำพิพากษา
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนำพินัยกรรมเอกสารฝ่ายเมืองที่ไม่ได้ทำต่อหน้าพยานอย่างน้อยสองคน และไม่ได้ประทับตราตำแหน่งของกรมการอำเภอไปแสดงต่อเจ้าพนักงานที่ดิน เพื่อขอรับมรดกตามพินัยกรรมเป็นการโต้แย้งสิทธิการรับมรดกของโจทก์ในฐานะทายาทโดยธรรมขอให้เพิกถอนพินัยกรรมดังกล่าวจำเลยให้การว่า พินัยกรรมนั้นทำต่อหน้าพยานและประทับตราสำคัญของกรมการอำเภอชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนพินัยกรรมจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงเชื่อได้ว่าขณะที่นายสำอางผู้ทำพินัยกรรมแสดงความประสงค์ขอทำพินัยกรรมเอกสารฝ่ายเมืองกับนายกิตติในฐานะเป็นนายอำเภอภูเวียงนั้น นายสำอางไม่ได้แจ้งข้อความที่ตนประสงค์จะให้ใส่ไว้ในพินัยกรรมต่อหน้าพยานอื่นอีกสองคนพร้อมกัน พินัยกรรมดังกล่าวจึงเป็นพินัยกรรมที่ทำขึ้นขัดต่อประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1658(1) ย่อมตกเป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1705พิพากษายืน

องค์คณะ: จเร อำนวยวัฒนา - ก้าน อันนานนท์ - เทพฤทธิ์ ศิลปานนท์
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: ป.พ.พ. มาตรา 1658, ป.พ.พ. มาตรา 1705
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา