คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 516/2492
ผล: ยืนอัยการภูเก็ตโจทก์ นายมี อ่อนละมุน ที่ 1 นายเกี้ยนห้วย เย็นจิตร์ ที่ 2 นายดำ ทิพย์รส ที่ 3 นายทิน ทิพย์รส ที่ 4จำเลย
ย่อ / หลักกฎหมาย
1ศาลชั้นต้น พิพากษายกฟ้องโจทก์ไม่อุทธรณ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้องได้ จำเลยที่
2ศาลอุทธรณ์พิพากษาปล่อย แต่ยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์ไม่มีสิทธิฎีกาสำหรับจำเลยคนนั้นโจทก์ยื่นฎีกาก่อนวันจำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์ไม่มีสิทธิฎีกา
คำพิพากษาฉบับเต็ม
1โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย 4 คน คือ นายมี นายเกี้ยนห้วยนายดำและนายทิน ฐานปล้นทรัพย์
2จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งหมดตามฟ้อง นอกจากนายทินจำเลยให้ยกฟ้อง นายมีนายดำ
3จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ให้ยกฟ้อง จำเลยทั้งหมด โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้อง
4ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีส่วนตัวนายทินจำเลยถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น เพราะโจทก์ไม่อุทธรณ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษนายทินจำเลยได้ ส่วนนายเกี้ยนห้วยจำเลย ปรากฏว่า
5ศาลอุทธรณ์พิพากษาปล่อย แต่ยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาฝ่ายนายมีจำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2491 แต่โจทก์ยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 7 เดือนเดียวกัน ก่อนวันที่นายมีฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาเช่นเดียวกันคดีคงมีปัญหาเฉพาะนายดำจำเลย ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่านายดำจำเลยสมคบกับผู้ร้ายทำการชิงทรัพย์รายนี้
6พิพากษายืนในข้อที่ให้ปล่อยนายดำจำเลย
(นนทปัญญา - ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร - นาถปรีชา)