ย่อ / หลักกฎหมาย
1มีคนฉุดคร่าห์และจะแทงบุตรสาวจำเลยๆ จึงใช้มีดพร้าฟันไป แต่ตรงที่เกิดเหตุบังเงามืด แม้จำเลยฟันพลาดไปถูกคนอื่น ซึ่งเข้าช่วยบุตรสาวจำเลยถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยก็เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทย์ฟ้องว่า จำเลยเป็นบิดานางสาวช้อยๆ ถูกนายเจียรฉุดคร่าห์ และจะแทง นายเพียงได้เข้าช่วยนางสาวช้อย แล้วนายผุดจำเลยได้ใช้มีดพร้าฟันไปถูกนายเพียรตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๔๔,
2จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปโดยเข้าใจผิดว่า ผู้ตายเป็นพวกที่ฉุดคร่าห์นางสาวช้อย และเป็นคนแทงนางสาวช้อย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสำคัญผิด เป็นเรื่องขาดเจตนา
3พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่านายเพียร เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐
4พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเจตนาจะทำร้ายนายเจียรผู้ฉุดคร่าห์ และจะแทงบุตรสางจำเลยต่อหน้าจำเลย จำเลยเจตนากระทำแก่นายเจียร แต่ตรงนั้นบังเงามือเห็นไม่ถนัด และนายเจียรกับนายเพียรกำลังอยู่ใกล้กัน จึงพลาดพลั้งไป จำเลยไม่ได้เจตนากระทำแก่นายเพียร การกระทำของจำเลยชอบด้วย ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐
5พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 404/2497พนักงานอัยการจังหวัดพัทลุงโจทก์นายผุด แก้เช่าจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50, ม. 44มีคนฉุดคร่าห์และจะแทงบุตรสาวจำเลยๆ จึงใช้มีดพร้าฟันไป แต่ตรงที่เกิดเหตุบังเงามืด แม้จำเลยฟันพลาดไปถูกคนอื่น ซึ่งเข้าช่วยบุตรสาวจำเลยถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยก็เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทย์ฟ้องว่า จำเลยเป็นบิดานางสาวช้อยๆ ถูกนายเจียรฉุดคร่าห์ และจะแทง นายเพียงได้เข้าช่วยนางสาวช้อย แล้วนายผุดจำเลยได้ใช้มีดพร้าฟันไปถูกนายเพียรตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา
คำพิพากษาฉบับเต็ม
1๒๔๙,๔๔, จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปโดยเข้าใจผิดว่า ผู้ตายเป็นพวกที่ฉุดคร่าห์นางสาวช้อย และเป็นคนแทงนางสาวช้อย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสำคัญผิด เป็นเรื่องขาดเจตนา
2พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่านายเพียร เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐
3พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเจตนาจะทำร้ายนายเจียรผู้ฉุดคร่าห์ และจะแทงบุตรสางจำเลยต่อหน้าจำเลย จำเลยเจตนากระทำแก่นายเจียร แต่ตรงนั้นบังเงามือเห็นไม่ถนัด และนายเจียรกับนายเพียรกำลังอยู่ใกล้กัน จึงพลาดพลั้งไป จำเลยไม่ได้เจตนากระทำแก่นายเพียร การกระทำของจำเลยชอบด้วย ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐
4พิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลจังหวัดพัทลุง - นายเพ็ญ ญาณประสาทศาลอุทธรณ์ - หลวงการณ์ยนราทรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องว่า จำเลยเป็นบิดานางสาวช้อยๆ ถูกนายเจียรฉุดคร่าห์ และจะแทง นายเพียงได้เข้าช่วยนางสาวช้อย แล้วนายผุดจำเลยได้ใช้มีดพร้าฟันไปถูกนายเพียรตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๔๔,
5จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปโดยเข้าใจผิดว่า ผู้ตายเป็นพวกที่ฉุดคร่าห์นางสาวช้อย และเป็นคนแทงนางสาวช้อย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสำคัญผิด เป็นเรื่องขาดเจตนา
6พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่านายเพียร เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐
7พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเจตนาจะทำร้ายนายเจียรผู้ฉุดคร่าห์ และจะแทงบุตรสางจำเลยต่อหน้าจำเลย จำเลยเจตนากระทำแก่นายเจียร แต่ตรงนั้นบังเงามือเห็นไม่ถนัด และนายเจียรกับนายเพียรกำลังอยู่ใกล้กัน จึงพลาดพลั้งไป จำเลยไม่ได้เจตนากระทำแก่นายเพียร การกระทำของจำเลยชอบด้วย ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐
8พิพากษายืน
(มนูภันย์วิมลสาร - พิบูลย์ไอศวรรย์ - ประศาสน์วินิจฉัย)
ศาลจังหวัดพัทลุง - นายเพ็ญ ญาณประสาทศาลอุทธรณ์ - หลวงการณ์ยนราทร