คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 404/2497

ย่อ (หลักกฎหมาย)
มีคนฉุดคร่าห์และจะแทงบุตรสาวจำเลยๆ จึงใช้มีดพร้าฟันไป แต่ตรงที่เกิดเหตุบังเงามืด แม้จำเลยฟันพลาดไปถูกคนอื่น ซึ่งเข้าช่วยบุตรสาวจำเลยถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยก็เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทย์ฟ้องว่า จำเลยเป็นบิดานางสาวช้อยๆ ถูกนายเจียรฉุดคร่าห์ และจะแทง นายเพียงได้เข้าช่วยนางสาวช้อย แล้วนายผุดจำเลยได้ใช้มีดพร้าฟันไปถูกนายเพียรตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๔๔, จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปโดยเข้าใจผิดว่า ผู้ตายเป็นพวกที่ฉุดคร่าห์นางสาวช้อย และเป็นคนแทงนางสาวช้อย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสำคัญผิด เป็นเรื่องขาดเจตนา พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่านายเพียร เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเจตนาจะทำร้ายนายเจียรผู้ฉุดคร่าห์ และจะแทงบุตรสางจำเลยต่อหน้าจำเลย จำเลยเจตนากระทำแก่นายเจียร แต่ตรงนั้นบังเงามือเห็นไม่ถนัด และนายเจียรกับนายเพียรกำลังอยู่ใกล้กัน จึงพลาดพลั้งไป จำเลยไม่ได้เจตนากระทำแก่นายเพียร การกระทำของจำเลยชอบด้วย ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 404/2497พนักงานอัยการจังหวัดพัทลุงโจทก์นายผุด แก้เช่าจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50, ม. 44มีคนฉุดคร่าห์และจะแทงบุตรสาวจำเลยๆ จึงใช้มีดพร้าฟันไป แต่ตรงที่เกิดเหตุบังเงามืด แม้จำเลยฟันพลาดไปถูกคนอื่น ซึ่งเข้าช่วยบุตรสาวจำเลยถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยก็เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทย์ฟ้องว่า จำเลยเป็นบิดานางสาวช้อยๆ ถูกนายเจียรฉุดคร่าห์ และจะแทง นายเพียงได้เข้าช่วยนางสาวช้อย แล้วนายผุดจำเลยได้ใช้มีดพร้าฟันไปถูกนายเพียรตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา

คำพิพากษา
๒๔๙,๔๔, จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปโดยเข้าใจผิดว่า ผู้ตายเป็นพวกที่ฉุดคร่าห์นางสาวช้อย และเป็นคนแทงนางสาวช้อย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสำคัญผิด เป็นเรื่องขาดเจตนา พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่านายเพียร เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเจตนาจะทำร้ายนายเจียรผู้ฉุดคร่าห์ และจะแทงบุตรสางจำเลยต่อหน้าจำเลย จำเลยเจตนากระทำแก่นายเจียร แต่ตรงนั้นบังเงามือเห็นไม่ถนัด และนายเจียรกับนายเพียรกำลังอยู่ใกล้กัน จึงพลาดพลั้งไป จำเลยไม่ได้เจตนากระทำแก่นายเพียร การกระทำของจำเลยชอบด้วย ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐ พิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลจังหวัดพัทลุง - นายเพ็ญ ญาณประสาทศาลอุทธรณ์ - หลวงการณ์ยนราทรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องว่า จำเลยเป็นบิดานางสาวช้อยๆ ถูกนายเจียรฉุดคร่าห์ และจะแทง นายเพียงได้เข้าช่วยนางสาวช้อย แล้วนายผุดจำเลยได้ใช้มีดพร้าฟันไปถูกนายเพียรตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๔๔, จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปโดยเข้าใจผิดว่า ผู้ตายเป็นพวกที่ฉุดคร่าห์นางสาวช้อย และเป็นคนแทงนางสาวช้อย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสำคัญผิด เป็นเรื่องขาดเจตนา พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่านายเพียร เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเจตนาจะทำร้ายนายเจียรผู้ฉุดคร่าห์ และจะแทงบุตรสางจำเลยต่อหน้าจำเลย จำเลยเจตนากระทำแก่นายเจียร แต่ตรงนั้นบังเงามือเห็นไม่ถนัด และนายเจียรกับนายเพียรกำลังอยู่ใกล้กัน จึงพลาดพลั้งไป จำเลยไม่ได้เจตนากระทำแก่นายเพียร การกระทำของจำเลยชอบด้วย ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐ พิพากษายืน

องค์คณะ: มนูภันย์วิมลสาร - พิบูลย์ไอศวรรย์ - ประศาสน์วินิจฉัย
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: 
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา