คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1227/2494
ผล: ยืนอัยการตราดโจทก์ นางจด มหาโสม ที่ 1, นายจัง ผาชลา ที่ 2, นางกี ผาชลา ที่ 3 , นายสงกรานต์ขนรกุล
ย่อ / หลักกฎหมาย
1เครื่องมือที่ใช้ในการเล่นการพนันอันขัดต่อบทแห่ง พ.ร.บ.การพนันเป็นเพียงสิ่งที่ศาลจะใช้ดุลยพินิจให้ริบก็ได้ ไม่ริบก็ได้ ตามพ.ร.บ.การพนัน 2478 มาตรา 10 วรรค 2 และ ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 27 (2) เมื่อศาลอุทธรณ์ได้ใช้ดุลยพินิจว่าไม่ควรริบปัญหาที่ว่าจะควรริบของกลางดังกล่าวหรือไม่ จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อคดีต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงแล้ว โจทก์จะฎีกาขอให้ริบไม่ได้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเล่นไพ่ผ่องไทยพนันกันเกินเวลาในใบอนุญาตที่ได้รับไป ๓๐ นาท ศาลจังหวัดพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การพนัน ( ฉบับที่ ๔ ) พ.ศ.๒๔๘๕ มาตรา ๔ ฯลฯ กับให้ริบไพ่ไทย ไม้เขี่ยไพ่ อับสังกะสี เสื่อกก ตะเกียง เจ้าพายุ ธนบัตร ของกลาง อันเป็นเครื่องมือที่ใช้เฉพาะในการเล่นและทรัพย์สินพนันจับได้ในวงเล่นพนันเป็นของกลาง นางจด
2จำเลยอุทธรณ์ว่า เสื่อกก ๑ ผืนกับตะเกียงเจ้าพายุ ๑ ดวง เป็นของใช้ประจำบ้านไม่ควรริบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เสื่อและตะเกียง ๒ สิ่งนี้ไม่เป็นอันควรริบ
3พิพากษาแก้ให้คืนของกลาง ๒ สิ่งนี้ให้จำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องมือที่ใช้ในการเล่นการพนันอันขัดต่อบทแห่ง พ.ร.บ.การพนันนั้น เป็นเพียงสิ่งที่ศาลจะใช้ดุลยพินิจ ให้ริบก็ได้ ไม่ริบก็ได้ ตามความใน พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.๒๔๗๘ มาตรา ๑๐ วรรค ๒ และ ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๗ (๒) เสื่อและตะเกียงของกลางรายนี้ ศาลอุทธรณ์ได้ใช้ดุลยพินิจว่า ไม่ควรริบ และพิพากษาไม่ริบ ฉะนั้นปัญหาที่ว่าจะควรริบหรือไม่ จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้เป็นคดีต้องห้ามตามกฎหมายไม่ให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึง
4พิพากษายืน โดยให้ยกฎีกาโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1227/2494อัยการตราดโจทก์นางจด มหาโสม ที่ 1, นายจัง ผาชลา ที่ 2, นางกี ผาชลา ที่ 3 , นายสงกรานต์ขนรกุล
คำพิพากษาฉบับเต็ม
1ที่ 4, นายมา ศรีเจริญ ที่ 5,นายออง ชัชวิน ที่ 6จำเลย พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 10 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27 ป.วิ.อ. ม. 220เครื่องมือที่ใช้ในการเล่นการพนันอันขัดต่อบทแห่ง พ.ร.บ.การพนันเป็นเพียงสิ่งที่ศาลจะใช้ดุลยพินิจให้ริบก็ได้ ไม่ริบก็ได้ ตามพ.ร.บ.การพนัน 2478 มาตรา 10 วรรค 2 และ ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 27 (2) เมื่อศาลอุทธรณ์ได้ใช้ดุลยพินิจว่าไม่ควรริบปัญหาที่ว่าจะควรริบของกลางดังกล่าวหรือไม่ จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อคดีต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงแล้ว โจทก์จะฎีกาขอให้ริบไม่ได้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเล่นไพ่ผ่องไทยพนันกันเกินเวลาในใบอนุญาตที่ได้รับไป ๓๐ นาท ศาลจังหวัดพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การพนัน ( ฉบับที่ ๔ ) พ.ศ.๒๔๘๕ มาตรา ๔ ฯลฯ กับให้ริบไพ่ไทย ไม้เขี่ยไพ่ อับสังกะสี เสื่อกก ตะเกียง เจ้าพายุ ธนบัตร ของกลาง อันเป็นเครื่องมือที่ใช้เฉพาะในการเล่นและทรัพย์สินพนันจับได้ในวงเล่นพนันเป็นของกลาง นางจด
2จำเลยอุทธรณ์ว่า เสื่อกก ๑ ผืนกับตะเกียงเจ้าพายุ ๑ ดวง เป็นของใช้ประจำบ้านไม่ควรริบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เสื่อและตะเกียง ๒ สิ่งนี้ไม่เป็นอันควรริบ
3พิพากษาแก้ให้คืนของกลาง ๒ สิ่งนี้ให้จำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องมือที่ใช้ในการเล่นการพนันอันขัดต่อบทแห่ง พ.ร.บ.การพนันนั้น เป็นเพียงสิ่งที่ศาลจะใช้ดุลยพินิจ ให้ริบก็ได้ ไม่ริบก็ได้ ตามความใน พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.๒๔๗๘ มาตรา ๑๐ วรรค ๒ และ ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๗ (๒) เสื่อและตะเกียงของกลางรายนี้ ศาลอุทธรณ์ได้ใช้ดุลยพินิจว่า ไม่ควรริบ และพิพากษาไม่ริบ ฉะนั้นปัญหาที่ว่าจะควรริบหรือไม่ จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้เป็นคดีต้องห้ามตามกฎหมายไม่ให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึง
4พิพากษายืน โดยให้ยกฎีกาโจทก์เสีย(มนูกิจวิมลอรรถ-นาถปรีชา-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลจังหวัดตราด - นายสุธี ชอบธรรมศาลอุทธรณ์ - นายกริด สารสาสแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเล่นไพ่ผ่องไทยพนันกันเกินเวลาในใบอนุญาตที่ได้รับไป ๓๐ นาท ศาลจังหวัดพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การพนัน ( ฉบับที่ ๔ ) พ.ศ.๒๔๘๕ มาตรา ๔ ฯลฯ กับให้ริบไพ่ไทย ไม้เขี่ยไพ่ อับสังกะสี เสื่อกก ตะเกียง เจ้าพายุ ธนบัตร ของกลาง อันเป็นเครื่องมือที่ใช้เฉพาะในการเล่นและทรัพย์สินพนันจับได้ในวงเล่นพนันเป็นของกลาง นางจด
5จำเลยอุทธรณ์ว่า เสื่อกก ๑ ผืนกับตะเกียงเจ้าพายุ ๑ ดวง เป็นของใช้ประจำบ้านไม่ควรริบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เสื่อและตะเกียง ๒ สิ่งนี้ไม่เป็นอันควรริบ
6พิพากษาแก้ให้คืนของกลาง ๒ สิ่งนี้ให้จำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องมือที่ใช้ในการเล่นการพนันอันขัดต่อบทแห่ง พ.ร.บ.การพนันนั้น เป็นเพียงสิ่งที่ศาลจะใช้ดุลยพินิจ ให้ริบก็ได้ ไม่ริบก็ได้ ตามความใน พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.๒๔๗๘ มาตรา ๑๐ วรรค ๒ และ ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๗ (๒) เสื่อและตะเกียงของกลางรายนี้ ศาลอุทธรณ์ได้ใช้ดุลยพินิจว่า ไม่ควรริบ และพิพากษาไม่ริบ ฉะนั้นปัญหาที่ว่าจะควรริบหรือไม่ จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้เป็นคดีต้องห้ามตามกฎหมายไม่ให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึง
7พิพากษายืน โดยให้ยกฎีกาโจทก์เสีย
(มนูกิจวิมลอรรถ - นาถปรีชา - ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)
ศาลจังหวัดตราด - นายสุธี ชอบธรรมศาลอุทธรณ์ - นายกริด สารสาส