พระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 (ยกเลิก)
203 มาตรา · ฎีกาในระบบอ้างถึง 3 ครั้ง · CUSTOMS ACT, B.E. 2469 (1926)
อ่านเรียงตามลำดับตั้งแต่ต้น → ฎีกาที่อ้างกฎหมายนี้ →
สารบัญ
- หมวด ๑ มาตรา 1–2
- หมวด ๑ ทวิ คณะกรรมการวินิจฉัยอากรศุลกากร มาตรา 2 ทวิ–2 อัฏฐ
- หมวด ๒ วิธีจัดการและกำหนดท่า ฯลฯ มาตรา 3–9
- หมวด ๓ การเสียค่าภาษี มาตรา 10–13/4
- หมวด ๔ การตรวจของและป้องกันลักลอบหนีศุลกากร มาตรา 14–37
- หมวด ๔ ทวิ อำนาจทางศุลกากรในเขตต่อเนื่อง มาตรา 37 ทวิ–37 เบญจ
- หมวด ๔ ตรี อำนาจทางศุลกากรในพื้นที่พัฒนาร่วม มาตรา 37 ฉ–37 ปัญจทศ
- หมวด ๔ จัตวา อำนาจทางศุลกากรในพื้นที่ควบคุมร่วมกัน มาตรา 37 โสฬส–37เอกวีสติ
- หมวด ๕ การนำของเข้า มาตรา 38–44
- หมวด ๖ การส่งของออก มาตรา 45–60
- หมวด ๗ ของตกค้าง มาตรา 61–63 ทวิ
- หมวด ๘ การค้าชายฝั่ง มาตรา 64–71
- หมวด ๙ ที่ทอดเรือภายนอก มาตรา 72–86
- หมวด ๑๐ เก็บของในคลังสินค้า มาตรา 87–97 ทวิ
- หมวด ๑๐ ทวิ เขตปลอดอากร มาตรา 97 ตรี–97 ทศ
- หมวด ๑๑ ประกันและทัณฑ์บน มาตรา 98
- หมวด ๑๒ สำแดงเท็จ มาตรา 99
- หมวด ๑๓ การฟ้องร้อง มาตรา 100–105
- หมวด ๑๔ ตัวแทน มาตรา 106–109
- หมวด ๑๔/๑ การใช้ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ในการศุลกากร มาตรา 109/1–109/2
- หมวด ๑๕ บทเบ็ดเสร็จทั่วไป มาตรา 110–122
ข้อความจากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ฉบับที่มีผลตั้งแต่ 1926-11-12 ระบบนี้ไม่ใช่ต้นฉบับทางการ โปรดตรวจกับ เอกสารของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗ หรือราชกิจจานุเบกษาก่อนใช้อ้างอิง