D คำพิพากษาฎีการะบบสืบค้นคำพิพากษาศาลฎีกา

ค้นหา › พ.ศ. 2507

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 313/2507

แพ่ง
รูปแบบอื่น
บันทึก PDF พิมพ์ .txt

ย่อ / หลักกฎหมาย

1คดีที่ราคาทรัพย์ที่พิพาทมีเพียง 2,000 บาท เมื่อ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248ส่วนฎีกาจำเลยที่ว่าได้ครอบครองที่แปลงนี้มาคนเดียวโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่ได้ครอบครองที่พิพาทมาแต่คนเดียวนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและเมื่อจำเลยต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงดังกล่าวแล้วปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าจำเลยครอบครองที่พิพาทมาเกิน 10ปี ย่อมได้กรรมสิทธิ์แล้ว จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 313/2507นายมี จิตรน้อม กับพวกโจทก์นางดี บุญเสือ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 249คดีที่ราคาทรัพย์ที่พิพาทมีเพียง 2,000 บาท เมื่อ

2ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248ส่วนฎีกาจำเลยที่ว่าได้ครอบครองที่แปลงนี้มาคนเดียวโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่ได้ครอบครองที่พิพาทมาแต่คนเดียวนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและเมื่อจำเลยต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงดังกล่าวแล้วปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าจำเลยครอบครองที่พิพาทมาเกิน 10ปี ย่อมได้กรรมสิทธิ์แล้ว จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(พร สุขารมณ์-การุณย์นราทร-ยง เหลืองรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 313/2507นายมี จิตรน้อม กับพวกโจทก์นางดี บุญเสือ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 249คดีที่ราคาทรัพย์ที่พิพาทมีเพียง 2,000 บาท เมื่อ

3ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

คำพิพากษาฉบับเต็ม

1จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248ส่วนฎีกาจำเลยที่ว่าได้ครอบครองที่แปลงนี้มาคนเดียวโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่ได้ครอบครองที่พิพาทมาแต่คนเดียวนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและเมื่อจำเลยต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงดังกล่าวแล้วปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าจำเลยครอบครองที่พิพาทมาเกิน 10ปี ย่อมได้กรรมสิทธิ์แล้ว จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย

(พร สุขารมณ์ - การุณย์นราทร - ยง เหลืองรังษี)