D คำพิพากษาฎีการะบบสืบค้นคำพิพากษาศาลฎีกา

ค้นหา › พ.ศ. 2482

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2482

ถูกอ้าง 1 ฉบับ

อัยยการชลบุรีโจทก์ นายซิ้วชุนหรือแพ้ แซ่ลี้จำเลย

รูปแบบอื่น
บันทึก PDF พิมพ์ .txt

ย่อ / หลักกฎหมาย

1จำเลยฆ่าสุกรโดยมิได้รับอนุญาตเจ้าพนักงานจับได้พร้อมด้วยเนื้อสุกรของกลาง เจ้าพนักงานได้เอาเนื้อสุกรไปขายได้เงินมารักษาไว้เป็นของกลาง ต่อไปดังนี้ เงินค่าขายสุกรได้นี้ไม่เป็นของพึงริบ ต้องคืนให้จำเลยไปจำเลยฆ่าสุกรโดยมิได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมกับสุกรที่ฆ่า แล้วเจ้าพนักงานได้ฆ่าเนื้อสุกรนั้นไปได้เงินมาแล้วรักษาไว้แล้วจึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยและขอให้ริบเงินค่าขายสุกรนั้นด้วย ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่ริบเงินค่าขายสุกร โจทก์ฏีกา ศาลฏีกาตัดสินว่าเงินที่เจ้าพนักงานขายเนื้อสุกรของกลางได้ ก็เท่ากับสุกรของกลางซึ่งจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิและเป็นของไม่ควรริบ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาชอบแล้วยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2482อัยยการชลบุรีโจทก์นายซิ้วชุนหรือแพ้ แซ่ลี้จำเลย ป.อ. ม. 28 พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 20จำเลยฆ่าสุกรโดยมิได้รับอนุญาตเจ้าพนักงานจับได้พร้อมด้วยเนื้อสุกรของกลาง เจ้าพนักงานได้เอาเนื้อสุกรไปขายได้เงินมารักษาไว้เป็นของกลาง ต่อไปดังนี้ เงินค่าขายสุกรได้นี้ไม่เป็นของพึงริบ ต้องคืนให้จำเลยไปจำเลยฆ่าสุกรโดยมิได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมกับสุกรที่ฆ่า แล้วเจ้าพนักงานได้ฆ่าเนื้อสุกรนั้นไปได้เงินมาแล้วรักษาไว้แล้วจึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยและขอให้ริบเงินค่าขายสุกรนั้นด้วย ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่ริบเงินค่าขายสุกร โจทก์ฏีกา ศาลฏีกาตัดสินว่าเงินที่เจ้าพนักงานขายเนื้อสุกรของกลางได้ ก็เท่ากับสุกรของกลางซึ่งจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิและเป็นของไม่ควรริบ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาชอบแล้วยืนตาม(พลางกูร-วิเศษ-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - นายเอี่ยม อรุณ์นทรศาลอุทธรณ์ - พระยาภัทรมาวิทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา:

คำพิพากษาฉบับเต็ม

1จำเลยฆ่าสุกรโดยมิได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมกับสุกรที่ฆ่า แล้วเจ้าพนักงานได้ฆ่าเนื้อสุกรนั้นไปได้เงินมาแล้วรักษาไว้แล้วจึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยและขอให้ริบเงินค่าขายสุกรนั้นด้วย ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่ริบเงินค่าขายสุกร โจทก์ฏีกา ศาลฏีกาตัดสินว่าเงินที่เจ้าพนักงานขายเนื้อสุกรของกลางได้ ก็เท่ากับสุกรของกลางซึ่งจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิและเป็นของไม่ควรริบ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาชอบแล้วยืนตาม

(พลางกูร - วิเศษ - เทฟโนต์)

ศาลชั้นต้น - นายเอี่ยม อรุณ์นทรศาลอุทธรณ์ - พระยาภัทรมาวิท