คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 774-776/2505

ย่อ (หลักกฎหมาย)
โจทก์ซึ่งเป็นผู้เช่าที่ดินคนใหม่จะฟ้องขับไล่หรือให้รื้อสิ่งปลูกสร้างที่จำเลยได้รับอนุญาตให้ปลูกจากผู้เช่าคนเดินไม่ได้ เพราะโจทก์จำเลยต่างไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกัน ทั้งจำเลยก็มิได้ครอบครองโดยอาศัยสิทธิของโจทก์แต่อย่างใด

คำพิพากษา
คดีสามสำนวนนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกัน โจทก์ฟ้องมีใจความทำนองเดียวกันว่า โจทก์ได้รับโอนสิทธิการเช่าที่ดินของนายซิวซึ่งเช่าจากการรถไฟ ฯ ก่อนโอนการเช่าจำเลยแต่ละคดีได้รับอนุญาตจากนายซิวให้ปลูกห้องแถวอยู่ ต่อมาโจทก์ขอให้จำเลยรื้อห้องแถว แต่จำเลยไม่รื้อ ขอให้บังคับ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามคดีรื้อห้องแถวตามฟ้อง แต่ให้ยกฟ้องเฉพาะนายแซจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยอฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ห้องแถวของจำเลยนี้ปลูกอยู่ในที่ของการรถไฟ ฯมาก่อนที่โจทก์จะได้มาเป็นผู้เช่าที่ดินของการรถไฟ ฯ จำเลยแต่ละคนไม่ได้อาศัญหรือเช่าที่ดินพิพาทต่อโจทก์ แต่จะเลยมีห้องแถวปลูกอยู่ในที่พิพาทได้ก็โดยอาศัยสิทธิของนายซิวผู้เช่าที่พิพาทคนเดิม โจทก์จำเลยจึงไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกัน อนึ่ง จำเลยแต่ละคนก็หาได้เป็นผู้เช่าที่ดินพิพาทของการรถไฟ ฯ ไม่ การรถไฟเพียงแต่มีหนังสือถึงโจทก์ผู้เช่าที่ดินคนใหม่ให้หาทางรื้อสิ่งปลูกสร้างออกไป แต่การรถไฟ ฯ ก็หาได้มอ่บอำนาจให้โจทก์ฟ้องคดีนี้ไม่ ฉะนั้น โจทก์จึงไม่มีสิทธิอันใดที่จะฟ้องขอให้ศาลบังคับขับไล่หรือให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปจากที่พิพาทได้ พิพากษายืน

องค์คณะ: ห้วน ประชาบาล - การุณย์นราทร - สารกิจปรีชา
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: ป.พ.พ. มาตรา 537, ป.พ.พ. มาตรา 543
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา