คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 720/2499

ย่อ (หลักกฎหมาย)
การที่จำเลยถูกผู้เสียหายไล่ออกจากงาน รุ่งขึ้นกลับมาหาผู้เสียหายและซื้อเหล็กแหลมรูปสามเหลี่ยมยาวคืบเศษพกติดมาด้วยและได้ใช้แทงผู้เสียหายขณะที่ไม่รู้ตัวถูกสีข้างซ้ายโดยแรงทะลุเข้าช่วงท้องไปถูกม้ามถึงต้องตัดม้ามออกเช่นนี้ ส่อให้เห็นว่ามีเจตนาจะฆ่าให้ตาย ที่ไม่ตายก็เพราะได้รับการรักษาทันท่วงที จำเลยจึงต้องผิดฐานพยายามฆ่าคนตายโดยเจตนาตาม ม.249,60.

คำพิพากษา
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยให้เหล็กปลายแหลมแทงนายซุ่นตุ่นโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย แต่พลาดที่สำคัญไปเล็กน้อยจึงไม่ตายขอให้ลงโทษ จำเลยรับว่าได้ทำร้ายจริงแต่บาดเจ็บถึงสาหัสหรือไม่ไม่ทราบ และไม่มีเจตนาจะฆ่า ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย ๒ ปี ๘ เดือน ตาม ม.๒๕๖ - ๕๙ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตาม ม.๒๔๙ - ๖๐ - ๕๙ คงจำคุก ๖ ปี ๘ เดือน นอกจากนี้ยืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อผู้เสียหายไล่จำเลยออกจากงานจำเลยก็คงไม่พอใจแล้ววันรุ่งขึ้นเมื่อจำเลยจะมาหาผู้เสียหายจำเลยก็แวะซื้อเหล็กแหลมของกลางพกติดตัวมาอ้างว่าเพื่อเอาไว้ป้องกันตัว เหล็กแหลมนี้เป็นรูปสามเหลี่ยมยาวคืบเศษใช้เป็นอาวุธในการทำร้ายบุคคลให้ถึงตายได้ จำเลยได้ใช้เหล็กแหลมนั้นแทงผู้เสียหายถูกในที่สำคัญ ในขณะที่ผู้เสียหายไม่รู้ตัวและโดยแรงจนบาดแผลทะลุเข้าในช่องท้องและถูกม้ามต้องตัดม้ามออกเช่นนี้ การกระทำของจำเลยส่อให้เห็นเจตนาว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่าให้ผู้เสียหายถึงแก่ความตาย การที่จำเลยไม่แทงซ้ำอีกนั้นอาจเป็นเพราะเห็นว่าแทงครั้งเดียวก็สมประสงค์ของจำเลยแล้วก็ได้ การที่ผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตายก็เพราะผู้เสียหายได้รับการรักษาทันท่วงที ฉนั้นความผิดของจำเลยต้องเป็นความผิดฐานพยายามฆ่าคนตายโดยเจตนาตาม ม.๒๔๙ - ๖๐ จึงพิพากษายืน.

องค์คณะ: ประศาสน์วินิจฉัย - มนูภันย์วิมลสาร - พิบูลย์ไอศวรรย์
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: ป.อ. มาตรา 248, ป.อ. มาตรา 60, ป.อ. มาตรา 256
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา