คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 326/2501

ย่อ / หลักกฎหมาย

1การที่สามีจำเลยได้รับมอบหมายให้ดูแลรักษาโฉนดที่ดินของโจทก์ไว้ แล้วต่อมาสามีถึงแก่กรรม จำเลยเป็นผู้รับมรดกและเป็นผู้จัดการมรดกของสามีตามคำสั่งศาล จะถือว่าจำเลยได้รับมอบหมายให้ดูแลรักษาหรือเก็บรักษาหรือจัดการทรัพย์(ของโจทก์)ที่สามีได้รับมอบหมายให้ดูแลรักษา สืบต่อจากสามีไม่ได้ แม้จำเลยจะถือโอกาสที่โฉนดมีชื่อสามี ได้ไปขอใบแทนโฉนดอ้างว่าโฉนดเดิมหาย แล้วโอนขายที่ดินให้จำเลยที่ 2 ไป ตามพฤติการณ์ดังนี้การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดฐานยักยอก

2คดีมีปัญหามาสู่ศาลฎีกาที่จะต้องพิจารณาว่า ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาว่า จำเลยที่ ๑ ภรรยาผู้รับมรดกและเป็นผู้จัดการมรดกนายทวี ตะเวทีกุล ตามคำสั่งศาล จำเลยที่ ๑ ได้ไปขอใบแทนโฉนดที่ดินซึ่งนายทวีฯ ซื้อให้แก่บริษัทโดยเอาเงินของบริษัทไปซื้อในขณะที่นายทวีฯเป็นประธานกรรมการและผู้อำนวยการบริษัทอ้างว่าโฉนดเดิมหาย แล้วได้โอนขายที่ดินให้แก่จำเลยที่ ๒ ไป การกระทำของจำเลยดังนี้จะเป็นผิดฐานยักยอกอันต้องอาญาหรือไม่ โดยที่ศาลล่างพิพากษาว่า การกระทำดังกล่าวไม่เป็นผิดฐานยักยอก ยกฟ้องโจทก์มาทั้งสองศาล ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาไม่ได้ความว่า จำเลยได้รับมอบหมายโฉนดหรือที่ดินแต่ประการใด คงได้ความแต่เพียงว่า นายทวีสามีจำเลยที่ ๑ เป็นผู้รับโฉนดที่ดินมา ต่อมานายทวีถึงแก่กรรม จำเลยที่ ๑ เป็น ผู้จัดการมรดกได้ไปขอใบแทนโฉนดอ้างว่า โฉนดหาย แล้วโอนขายที่ดินให้จำเลยที่ ๒ ไป แม้ตามฟ้อง โจทก์ก็กล่าวแต่ว่า "จำเลยมีหน้าที่ถือทรัพย์ของโจทก์สืบต่อจากนายทวี และมีหน้าที่เป็นผู้จัดการทรัพย์มรดกของนายทวีตามคำสั่งศาล แล้วมีเจตนาทุจริตยักยอกเอาทรัพย์ของโจทก์ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวเท่านั้น ไม่ได้กล่าวว่ารับมอบหมายอย่างใด พฤติการณ์เท่าที่กล่าวจะถือว่าจำเลยได้รับมอบหมายให้ดูแลรักษาหรือเก็บทรัพย์หรือจัดการทรัพย์ยังไม่ได้