1แม้ผู้ฟ้องคดีฟ้องกรมที่ดิน ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครอง ขอให้เพิกถอน โฉนดที่ดินของนาย ต. และผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ กับให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ สั่งการให้สำนักงานที่ดินจังหวัดอุดรธานี สาขาบ้านผือ ดำเนินการตามนัยมาตรา ๖๑ แห่งประมวลกฎหมายที่ดิน ซึ่งผู้ฟ้องคดีอ้างว่าออก ทับที่ดินสาธารณประโยชน์และบ่อกำจัดขยะของเทศบาลตำบลบ้านผือ อันเป็นการฟ้องขอให้เพิกถอน คำสั่งทางปกครองก็ตาม แต่เมื่อพิจารณาคำขอของผู้ฟ้องคดีที่ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้เพิกถอนโฉนดที่ดินของนาย ต. และโฉนดที่ดินของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ ให้กลับเป็นที่สาธารณประโยชน์ ทั้งผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ และที่ ๓ ให้การว่า การออกโฉนดที่ดินทั้งสองแปลงชอบด้วยกฎหมาย ไม่ได้ทับซ้อนกับที่สาธารณประโยชน์ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นการโต้แย้งกรรมสิทธิ์ในที่ดินเป็นสำคัญ โดยวัตถุประสงค์ในการฟ้องคดีนี้ก็เพื่อให้ศาลรับรองคุ้มครองว่าที่ดินพิพาทเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ไม่ใช่ที่ดินตามโฉนดที่ดินซึ่งออกให้แก่เอกชน โดยมีชื่อของนาย ต. และผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ในที่ดิน อันเป็นการโต้แย้งเรื่องสิทธิในที่ดินเป็นสำคัญ กรณีจึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม