คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59/2566

ย่อ / หลักกฎหมาย

1คดีนี้ แม้ผู้ฟ้องคดีฟ้องเทศบาลตำบลโคกปีบ ที่ 1 เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดปราจีนบุรี ที่ 2 กรมที่ดิน ที่ 3 ผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองและเจ้าหน้าที่ของรัฐ ตามมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 และผู้ร้องสอด ซึ่งเป็นเอกชน อ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 และที่ 2 ออกโฉนดที่ดินเลขที่ 1215 ไม่ชอบด้วยกฎหมายโดยมีการรังวัดรุกล้ำทับทางสาธารณประโยชน์ที่คั่นระหว่างที่ดินโฉนดเลขที่ 1075 ของมารดาผู้ฟ้องคดี และที่ดินโฉนดเลขที่ 1215 ของผู้ร้องสอด ขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสามและผู้ร้องสอดร่วมกันรังวัดทางสาธารณประโยชน์ ที่คั่นกลางที่ดินของผู้ฟ้องคดีกับของผู้ร้องสอดให้มีความกว้าง 7.50 เมตร ตลอดแนว และให้เพิกถอนที่ดินโฉนดเลขที่ 1215 ของผู้ร้องสอดในส่วนที่รุกล้ำทางสาธารณประโยชน์ อันมีลักษณะเป็นการตั้งรูปเรื่องการฟ้องคดีเป็นการฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายก็ตาม แต่เมื่อพิจารณาคำขอของผู้ฟ้องคดีที่ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้เพิกถอนโฉนดที่ดินเลขที่ 1215 ของผู้ร้องสอดบางส่วนให้กลับเป็นทางสาธารณประโยชน์ ทั้งผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 และที่ 3 ให้การว่า ก่อนออกโฉนดที่ดินเลขที่ 1215 ผู้ขอได้มีการรังวัดกันแนวเขตทางสาธารณประโยชน์ไว้แล้ว และยังไม่ปรากฏข้อเท็จจริงรับฟังเป็นยุติว่า มีการออกโฉนดที่ดินไปโดยคลาดเคลื่อนหรือไม่ชอบด้วยกฎหมาย และ ผู้ร้องสอดให้การว่า ก่อนออกโฉนดที่ดินเลขที่ 1215 ผู้ขอได้มีการรังวัดกันแนวเขตทางสาธารณประโยชน์ไว้แล้ว และผู้ร้องสอดก่อกำแพงแนวรั้วติดกับที่สาธารณะตามแนวเขตที่ได้รังวัดกันแนวเขต ซึ่งเป็นข้อพิพาทเกี่ยวกับการโต้แย้งกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท โดยวัตถุประสงค์ในการฟ้องคดีนี้ก็เพื่อให้ศาลรับรองคุ้มครองว่าที่ดินพิพาทเป็นทางสาธารณประโยชน์ ไม่ใช่ที่ดินตามโฉนดที่ดินเลขที่ 1215 ซึ่งออกให้แก่เอกชน โดยมีผู้ร้องสอดเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ในที่ดิน กรณีจึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน ซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม