1คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยมิได้กระทำผิดและ พิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ดังนั้น การวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายจึงต้องฟัง ข้อเท็จจริง ตามที่ยุติแล้วดังกล่าว เมื่อข้อเท็จจริงฟังว่าโจทก์มิได้กระทำผิดแม้จะวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายให้เป็นคุณแก่โจทก์คดีก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยได้ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงผิดจากพยานหลักฐานใน สำนวน ทั้งที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัย ข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐาน ในสำนวนเป็นการโต้แย้งให้ศาลเชื่อฟังเป็นอย่างอื่น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง