1โจทก์ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนต่อถ้อยคำสำนวน และปราศจากหลักฐานสนับสนุน เมื่อปรากฏว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามท้องสำนวนมิได้ฟังนอกสำนวนตามฎีกา จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง. ส่วนฎีกาว่าสัญญาเบิกเงินเกินบัญชีทำไว้เพียง 1,150,000 บาท จำเลยเบิกเกินไปแล้ว ไม่มีเงินในบัญชีจำเลยพอจ่ายตามเช็คได้ จึงฟังว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินโดยมีเจตนาทุจริตเป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง