คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 52/2531

ย่อ (หลักกฎหมาย)
ความว่า จำเลยฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่า อำนาจในการสั่งไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับเป็นอำนาจเฉพาะของศาลอุทธรณ์คู่ความฎีกาไม่ได้ จึงไม่รับฎีกาจำเลย จำเลยจึงฎีกา(น่าจะเป็นอุทธรณ์) คำสั่งของศาลชั้นต้น ขอให้ศาลฎีกามีคำสั่งรับฎีกาคำสั่งของจำเลย หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง สืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องแถวที่เช่า ให้ส่งมอบห้องเช่าคืนโจทก์ที่ 2 ฯลฯ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ฯลฯ แก่โจทก์ที่ 2 จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งว่า พิเคราะห์แล้ว คดีไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับ จำเลยฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 3) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 9) ไม่ปรากฏใบแต่งทนายความของจำเลยในสำนวนที่ส่งมาศาลฎีกา คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คำสั่งของศาลในเรื่องทุเลาการบังคับเป็นอำนาจเฉพาะศาล เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งในเรื่องทุเลาการบังคับอย่างใดแล้ว คู่ความจะฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์อีกไม่ได้ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้วให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับ

คำพิพากษา


องค์คณะ: วีระชัย สูตรสุวรรณ - สุพจน์ นาถะพินธุ - วิศิษฏ์ ลิมานนท์
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: ป.วิ.พ. มาตรา 231
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา