คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1/2472

ย่อ (หลักกฎหมาย)
อำนาจเจ้าพนักงานเกษตร์เรียกโฉนดจากจำเลยที่อยู่คนละจังหวัดกับเจ้าพนักงาน

คำพิพากษา
เดิมจำเลยมีที่ดินอยู่ในจังหวัดสิงห์บุรี และเจ้าพนักงานเกษตร์จังหวัดสิงห์บุรีเป็นผู้ออกโฉนดให้ ต่อมาที่ดินรายนี้ตกอยู่ในเขตร์จังหวัดชัยนาท แต่ในจังหวัดชัยนาทยังไม่ได้ตั้งหอทะเบียน และการงานที่เกี่ยวกับที่ดินในจังหวัดนั้นอยู่ในอำนาจของเจ้าพนักงานเกษตร์สิงหบุรี ภายหลังเจ้าพนักงานเกษตร์สิงห์บุรีได้ออกหมายเรียกให้จำเลยส่งโฉนด จำเลยขัดขืนไม่กระทำตามดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า ตามพ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดินฉบับที่ ๒ พ.ศ.๒๔๕๙ มาตรา ๓ เจ้าพนักงานเกษตร์จังหวัดสิงห์บุรีมีอำนาจจะออกหมายเรียกให้ส่งโฉนดได้ เพราะเหตุว่า พ.ร.บ.นี้ไม่จำกัดเขตร์ ทั้งในจังหวัดชัยนาทก็ยังไม่ได้ตั้งหอทะเบียนการงานที่ดินจังหวัดนั้นก็อยู่ในอำนาจของเจ้าพนักงานเกษตร์จังหวัดสิงห์ เมื่อจำเลยขัดขืนไม่ทำตาม จำเลยย่อมมีผิด ให้ปรับ ๓๐ บาท

องค์คณะ: พิพาก - ศรี - พรหม
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ฉบับที่ 2 มาตรา 3
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา