1ศาลตรวจพะยานหลักฐานในสำนวนบกพร่องเป็นข้อกฎหมาย คนบังคับฮอลันดาเป็นจำเลย คู่ความฎีกาได้ แต่ในปัญหากฎหมาย
1ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดบานจำหน่ายธนบัตรปลอมตามม. ๒๐๓ - ๖๓ - ๕๙ ให้จำคุกจำเลย ๖ ปี ๘ เดือน ส่วน ข.จำเลยกำหนดโทษเพียง ๖ ปี ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่า ข. จำเลยได้สมรู้ในความผิดของฮ.ด้วย จึงให้ยกฟ้องฉะเพาะตัว ข.
2โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า ศาลอุทธรณ์ตรวจพะยานหลักฐานในสำนวนบกพร่อง ศาลฎีกาเห็นว่า คำชี้ขาดของศาลอุทธรณ์เป็นคำชี้ขาดในข้อเท็จจริงโดยไม่เชื่อว่าจำเลยทำผิด และคดีนี้คู่ความฎีกาได้แต่ข้อกฎหมาย แต่รูปคดีไม่เป็นข้อกฎหมายจึงให้ยกฎีกาโจทก์