คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 971/2494

ย่อ (หลักกฎหมาย)
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยใช้ปืนยิงผู้เสียหายมีบาดแผลถึงบาดเจ็บ โดยจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย แต่ลูกปืนที่ใช้ยิงมีแรงระเบิกไม่แรงพอ ผู้เสียหายจึงไม่ตาย ขอให้ลงโทษฐานพยายามฆ่าคนตายตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 249,60 ดังนี้ เมื่อศาลพิจารณาเห็นว่าจำเลยมีผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 254 ศาลย่อมมีอำนาจลงโทษจำเลยฐานทำร้าย่างกายตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 254 ได้ ไม่เป็นการเกินคำขอ

คำพิพากษา
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยพยายามฆ่านายสวง สิทธิพงษ์โดยใช้ปืนยิง แต่ลูกกระสุนไม่มีแรงระเบิดพอ นายสวงจึงไม่ตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๖๐ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายถึงบาดเจ็บ ตามมาตรา ๒๕๔ ให้จำคุก ๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ว่าจะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔ ไม่ได้ เป็นการเกินคำขอ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องและข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาที่ศาลล่างรับฟังดังกล่าว ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย บาดเจ็บได้ ตามป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๒ วรรคท้าย หาเกินคำขอไม่ จึงพิพากษา

องค์คณะ: ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ - นาถปรีชา - ดุลยการณ์โกวิท
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: ป.วิ.อ. มาตรา 192, กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254, กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 60
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา