คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1318/2496
ผล: ยืนอัยการนครสวรรค์ โจทก์ นายจรัส จันทร์แรม ที่ 1 นายเจริญ เฟื่องฟุ้ง ที่ 2 จำเลย
ย่อ / หลักกฎหมาย
1เอาฝิ่นเถื่อนซุกซ่อนมาในยางรถยนต์ แล้วขับรถยนต์มาถูกเจ้าพนักงานจับและค้นฝิ่นได้ดังนี้ เป็นที่เห็นได้ชัดว่ายางนอกยางในและวงล้อเป็นเครื่องหุ้มห่อฝิ่นที่ซุกซ่อนมา จึงพึงถือว่าเป็นของกลางที่ใช้ในการกระทำผิด ควรต้องริบทั้งยางในยางนอกและวงล้อด้วย
คำพิพากษาฉบับเต็ม
1โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันมีฝิ่นสุกไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยฝิ่นของกลางที่จำเลยบรรจุในยางล้อรถยนต์ ขอให้ลงโทษและริบฝิ่นกับยางรถยนต์ทั้งยางนอกยางในและวงล้อ จำเลยที่ 1 รับสารภาพ จำเลยที่ 2 ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยที่ 1 ผู้เดียวกระทำผิด จึงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ตามพระราชบัญญัติฝิ่น แต่ผู้เดียว และริบฝิ่นของกลาง แต่ไม่ริบวงล้อและยางรถยนต์
2โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ให้ริบยางรถยนต์ทั้งนอกและในกับวงล้อทั้ง 6 ล้อด้วย จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ยางนอกยางในและวงล้อเป็นเครื่องหุ้มห่อฝิ่นของกลางที่ซุกซ่อนมา พึงถือว่าเป็นของกลางที่ใช้ในการกระทำผิด อันควรต้องริบ จึง
3พิพากษายืน
(ดุลยการณ์โกวิท - จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์ - ประศาสน์วินิจฉัย)