คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 19/2497

ย่อ (หลักกฎหมาย)
จำเลยเจตนาส่งน้ำมันหมูออกจากเขตจังหวัดแพร่ ไปกรุงเทพฯซึ่งเป็นการฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดแพร่โดยจำเลยนำน้ำมันหมูมาชั่งที่สถานีรถไฟเพื่อส่งทางรถไฟไปกรุงเทพฯ ตลอดจนขนขึ้นตู้รถไฟเรียบร้อยแล้วหากแต่มีเหตุขัดขวางถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับเสียก่อนที่รถไฟจะออกจากสถานีดังนี้ การกระทำของจำเลยถึงขั้นเป็นความผิดฐานพยายามตามกฎหมายแล้วแต่น้ำมันหมูของกลางไม่ใช่เป็นของอันพึงริบตามนัยฎีกาที่ 202/2493

คำพิพากษา
คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายาม ให้ปรับจำเลย800 บาท ริบน้ำมันหมูของกลาง ฯลฯ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยเจตนาส่งน้ำมันหมูของกลางออกจากเขตจังหวัดแพร่เพื่อส่งไปกรุงเทพฯ จนถึงกับนำน้ำมันนั้นมาชั่งที่สถานีรถไฟ เพื่อส่งทางรถไฟไปกรุงเทพฯตลอดจนขนขึ้นตู้รถไฟเรียบร้อยแล้ว หากมีเหตุขัดขวางถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับเสียก่อนแต่รถไฟจะออกจากสถานี ดังนี้ ย่อมถึงขั้นเป็นความผิดฐานพยายามแล้ว ส่วนของกลางรายนี้ ยังไม่ใช่ของอันพึงริบ เพราะเป็นของที่เกี่ยวกับการกระทำผิดตามมาตรา 17 ไม่ใช่เป็นสิ่งของที่เกี่ยวกับการกระทำผิดในการค้ากำไรโดยตรง ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 202/2493 จึงพิพากษาแก้เฉพาะว่า น้ำมันหมูของกลางไม่ริบ คืนจำเลยไป

องค์คณะ: ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ - ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร - นนทปัญญา
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 27
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา