คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 635/2497

ย่อ (หลักกฎหมาย)
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกายบาดเจ็บโดยเจตนาขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249,60 ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำร้ายร่างกายบาดเจ็บศาลก็ลงโทษจำเลยตามมาตรา 254 ได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา192 วรรคท้าย ไม่เกินคำขอ (อ้างฎีกาที่ 971/2494)

คำพิพากษา
โจทก์ฟ้องหาว่า ใช้ปืนลูกซองสั้นยิงทำร้ายร่างกายนายวิเชียรถึงบาดเจ็บ โดยเจตนาฆ่านายวิเชียรให้ถึงแก่ความตาย แต่หากมีเหตุสุดวิสัยมาขัดขวางเสีย นายวิเชียรจึงไม่ตาย ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 60, 41, 42 และที่แก้ไขเพิ่มเติม จำเลยให้การภาคเสธว่า จำเลยกับนายวิเชียร เกิดโต้เถียงกันจำเลยเกิดโทษะจึงใช้อาวุธปืนตีนายวิเชียรไป 1 ทีมีบาดเจ็บเล็กน้อยบังเอิญปืนลั่นขึ้นในขณะนั้น โดยจำเลยมิได้เจตนาจะฆ่านายวิเชียร ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้ใช้ปืนตีผู้เสียหายดังที่จำเลยแก้คดีข้อเท็จจริงที่ได้ความตามทางพิจารณาจึงต่างกับฟ้อง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254 จำเลยฎีกาว่า ฟ้องของโจทก์ประสงค์จะขอให้ลงโทษตามมาตรา 249เท่านั้น ศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะมิได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 254มาในฟ้อง แต่ก็ได้ขอให้ลงโทษตามมาตรา 249 อันอยู่ในหมวดความผิดฐานประทุษร้ายแก่ชีวิตและร่างกาย ซึ่งเป็นบทบัญญัติมีอัตราโทษสูงมาด้วยแล้วศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามมาตรา 254 ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสุดท้ายหาเกินคำขอไม่ พิพากษายืน

องค์คณะ: พิบูลย์ไอศวรรย์ - มนูภันย์วิมลสาร - ประศาสน์วินิจฉัย
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254, ป.วิ.อ. มาตรา 192
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา