คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 977/2497

1โจทย์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่า จำเลยทั้งสองไม่ใช่ทายาทโดยชอบธรรมของนายมานุสามีโจทก์ ไม่มีสิทธิรับมรดกแทนที่นายเด ที่พิพาท ๒ แปลงเป็นกรรมสิทธิของโจทก์ ห้ามจำเลยเข้าเกี่ยวข้องขัดขวางในการจดทะเบียน

2จำเลยให้การว่า นางแมะและนายเดบิดามารดาจำเลยเป็นสามีภริยากันก่อนใช้ ป.พ.พ.ม.บรรพ ๕ ที่พิพาทเป็นสินสมรสรระหว่างนายมานกับโจทก์ซึ่งเป็นบิดามารดาของนายเด ก่อนตายนายมานได้พูดยกที่ดินให้จำเลยทั้งสองคนละ ๑๐ ไร่ นายมานตายแล้ว จำเลยได้ปกครองร่วมกับโจทก์เมื่อ พ.ศ.๒๔๙๓ โจทก์ทำสัญญายอมแบ่งที่ดินให้จำเลยคนละ ๑๐ ไร่ จำเลยมีสิทธิได้รับที่ดินตามสัญญายอม ศาลชั้นต้นและ

3ศาลอุทธรณ์ พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาได้ความว่านางแมะและนายเดสมรสกันภายหลังใช้ ป.พ.พ.ม.บรรพ ๕ แต่ไม่ได้จดทะเบียน จำเลยทั้งสองจึงเป็นบุตรรนอกกฎหมายของนายเด แต่เมื่อจำเลยทั้งสองเกิดได้ ๗ วัน นายเดได้ไปแจ้งทะเบียนสำมะโนครัวว่าเด็กทั้งสองเป็นบุตรและใช้นามสกุลของนายเด และนายเดได้อุปการะเลี้ยงดูเด็กทั้งสองมา อันเป็นพฤติการณ์ที่รู้อยู่กันทั่วไปได้ชื่อว่านายเดได้รับรองแล้วว่า จำเลยทั้งสองเป็นบุตรถือได้ว่าจำเลยทั้งสองเป็นผู้สืบสันดานของนายเด มีสิทธิได้รับมรดกแทนที่นายเดได้ และฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ได้ทำสัญญาประนีประนอมกับจำเลย เรื่องที่แบ่งที่ดินรายพิพาทนี้ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยได้

4พิพากษายืน