คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 857/2501 ย่อ (หลักกฎหมาย) จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงผู้ตายถูกกลางหลังทะลุออกหัวนมขวาตายภายหลังเล็กน้อย ถือว่าจำเลยเจตนาฆ่า การที่จำเลยที่ 1-2 ถือมีดคนละเล่มเข้าไปในบ้านผู้ตายและจำเลยที่ 1 แทงนาง น.ภรรยานาย ข. นาย ข.ฉวยหอกเข้าทำร้ายจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 เข้าทำร้ายนาย ข. บุตรของนาย ข. ฟันจำเลยที่ 1-2 แล้วนาย ข. และบุตร ถูกจำเลยที่ 1-2 ทำร้ายถึงตาย ถือว่านาย ข.ทำเพื่อป้องกันชีวิตนาง น. และบุตรนาย ข.ป้องกันชีวิตนาย ข. ไม่ถือว่าเป็นเรื่องสมัครใจวิวาทต่อสู้ทำร้ายกัน และการที่จำเลยที่ 3 ถือขวานอยู่ที่ประตูรั้วบ้านผู้ตายก่อน แต่ไม่ปรากฏว่าเข้ามาในบ้านผู้ตายพร้อมจำเลยที่ 1-2 เมื่อจำเลยที่ 3 ฟันนาย ข. 1 ทีแล้วไม่ได้ทำอะไรอีก ไม่ถือว่าจำเลยที่ 3 สมคบกับจำเลยที่ 1-2 ฆ่าผู้ตาย มีผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกาย คำพิพากษา คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าเมื่อ 6 ธ.ค. 99 เวลากลางวัน จำเลยทั้ง 4 ได้บังอาจสมคบกันใช้มีด ขวานและไม้แทงฟันทำร้ายนายไข่ นางเหนียวและนายข้อย ขุนบุญทอง ถูกตามร่างกายหลายแห่งโดยจำเลยมีเจตนาจะฆ่า และบุคคลทั้ง 3 ได้ถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลที่จำเลยทำร้ายในวันนั้น จำเลยที่ 1-2 ต่อสู้ป้องกันตัว จำเลยที่ 3-4 ปฏิเสธอ้างฐานที่อยู่ ศาลชั้นต้นฟังว่าเป็นเรื่องที่จำเลยที่ 1-2 กับผู้ตายสมัครใจวิวาทต่อสู้กันพิพากษาว่าจำเลยที่ 1-2 ผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290 จำคุกคนละ 15 ปี ลด 1 ใน 3 จำคุกคนละ 10 ปี ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3-4 โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ 1-2-3 ผิดตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 ให้ประหารชีวิตจำเลยที่ 1 จำคุกจำเลยที่ 2 ตลอดชีวิตจำคุกจำเลยที่ 3, 15 ปี ลดให้จำเลยที่ 1-2 คนละ 1 ใน 3 จำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 20 ปี จำเลยที่ 2 ไว้ 16 ปี นอกนั้นยืน จำเลยที่ 1-2-3 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 ถือขวานเข้ามาในบ้านผู้ตายพบนายข้อยก็พูดอาฆาตว่าจะฟันหัวนางเหนียว โดยเชื่อว่านางเหนียววางยาเบื่อให้ไก่ตาย มีคนพาจำเลยที่ 1 ออกไป สักครู่จำเลยที่ 1-2 ถือมีดคนละเล่มเข้ามาในบ้านผู้ตายอีก จำเลยที่ 1 แทงนางเหนียวถูกกลางหลังขวาทะลุออกหัวนมขวา นายไข่ใช้หอกแทงจำเลยที่ 1 เป็นการป้องกันชีวิตนางเหนียว และจำเลยที่ 2 เข้าทำร้ายนายไข่ นายข้อยฟันจำเลยที่ 1-2 เป็นการป้องกันชีวิตนายไข่ แล้วนายไข่ นายข้อยถูกจำเลยที่ 1-2 แทงฟันมีบาดแผลฉกรรจ์ถึงตาย ฟังว่าจำเลยที่ 1-2 สมคบกันฆ่าผู้ตาย ส่วนจำเลยที่ 3 ฟังว่า ได้ยืนถือขวานอยู่ที่ประตูรั้วบ้านผู้ตายก่อน แต่จะมาพร้อมกับจำเลยที่ 1-2 หรือไม่ไม่ปรากฏ เมื่อจำเลยที่ 3 มาถึงที่เกิดเหตุใช้ขวานฟันนายไข่ที่แขน 1 ทีแล้วไม่ได้ทำอะไรอีก จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ 3 สมคบกับจำเลยที่ 1-2 คงผิดฐานทำร้ายร่างกายนายไข่ถึงบาดเจ็บ พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ 3 ผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254 จำคุก 1 ปีนอกนั้นยืน องค์คณะ: ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ - มนูภันย์วิมลสาร - ประศาสน์วินิจฉัย กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 43, กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 63, กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251, กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254, ป.อ. มาตรา 59, ป.อ. มาตรา 83, ป.อ. มาตรา 288, ป.อ. มาตรา 290, ป.อ. มาตรา 295 แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา