1ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทเป็นของ ส. มิใช่ของโจทก์ จำเลยไถ ที่พิพาทรื้อถอนพืชผลไปก็ไม่ใช่ของโจทก์ จึงไม่เป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ที่
2โจทก์ฎีกาว่า โจทก์เป็นผู้ยึดถือที่พิพาทมีสิทธิครอบครองในที่พิพาท เมื่อจำเลยไถที่พิพาททำให้ต้นยางพาราและต้นขนุนเสียหาย จึงเป็นการทำให้เสียทรัพย์ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ 40,000 บาท เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้าม ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 63/2520นายสนั่น มะสันต์ กับพวกโจทก์นายภานุ กาละวงศ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220 ป.วิ.พ. ม. 248
3ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทเป็นของ ส. มิใช่ของโจทก์ จำเลยไถ ที่พิพาทรื้อถอนพืชผลไปก็ไม่ใช่ของโจทก์ จึงไม่เป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ที่
4โจทก์ฎีกาว่า โจทก์เป็นผู้ยึดถือที่พิพาทมีสิทธิครอบครองในที่พิพาท เมื่อจำเลยไถที่พิพาททำให้ต้นยางพาราและต้นขนุนเสียหาย จึงเป็นการทำให้เสียทรัพย์ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ 40,000 บาท เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้าม ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248(สอน ไชยสุต-มงคล วัลยะเพ็ชร์-เพียร ศรีอรุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 63/2520นายสนั่น มะสันต์ กับพวกโจทก์นายภานุ กาละวงศ์ กับพวกจำเลย
1ป.วิ.อ. ม. 220 ป.วิ.พ. ม. 248 ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทเป็นของ ส. มิใช่ของโจทก์ จำเลยไถ ที่พิพาทรื้อถอนพืชผลไปก็ไม่ใช่ของโจทก์ จึงไม่เป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ที่
2โจทก์ฎีกาว่า โจทก์เป็นผู้ยึดถือที่พิพาทมีสิทธิครอบครองในที่พิพาท เมื่อจำเลยไถที่พิพาททำให้ต้นยางพาราและต้นขนุนเสียหาย จึงเป็นการทำให้เสียทรัพย์ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ 40,000 บาท เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้าม ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248