ย่อ / หลักกฎหมาย
1พรึติการน์ที่ถือว่าเปนการป้องกันตัวพอสมควนแก่เหตุ.จำเลยต้องหาว่าไช้ไม้รวกเปนสาตราวุธแทงผู้เสียหายมีบาดเจ็บสาหัสตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๒๕๖ ซึ่งจำเลยไห้การต่อสู้ว่าผู้เสียหายมีมีดซุยบุกรุกขึ้นมาบนบ้านจะทำร้ายจำเลย จำเลยจึงไช้ไม้รวกแทงไป สาลชั้นต้นพิพากสาว่าจำเลยผิดตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๒๕๔,๗๒ ไห้จำคุก ๔ เดือน โจทอุธรน์ว่าบาดแผลผู้เสียหายถึงสาหัสตามมาตรา ๒๕๖ จำเลยอุธรน์ว่า จำเลยทำเพราะถูกยั่วหรือป้องกันตัวเกิดสมควน ขอไห้ลงโทสแต่น้อย สาลอุธรน์เห็นว่าจำเลยทำไปเพื่อป้องกันสมควนแต่เหตุตามกดหมายลักสนะอาญา มาตรา ๕๐ พิพากสากลับไห้ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาฟังว่า ผู้เสียหายได้ขึ้นมาทำร้ายจำเลยถึงบนเรือนดังข้อต่อสู้ กิริยาที่จำเลยเอาหลาวแทงผู้เสียหายซึ่งแหกรั้วถือมีดขึ้นมาบนบ้าน เงื้อมีดจะแทงจำเลยเช่นนี้ พอถือได้ว่าเปนการป้องกันพอสมควนแก่เหตุพิพากสายืนตามสาลอุธรน์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 613/2486อัยการสมุทสงครามโจทก์นายอ้วน แซ่โถวจำเลย ป.อ. ม. 256, ม. 254, ม. 50พรึติการน์ที่ถือว่าเปนการป้องกันตัวพอสมควนแก่เหตุ.จำเลยต้องหาว่าไช้ไม้รวกเปนสาตราวุธแทงผู้เสียหายมีบาดเจ็บสาหัสตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๒๕๖ ซึ่งจำเลยไห้การต่อสู้ว่าผู้เสียหายมีมีดซุยบุกรุกขึ้นมาบนบ้านจะทำร้ายจำเลย จำเลยจึงไช้ไม้รวกแทงไป สาลชั้นต้นพิพากสาว่าจำเลยผิดตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๒๕๔,๗๒ ไห้จำคุก ๔ เดือน โจทอุธรน์ว่าบาดแผลผู้เสียหายถึงสาหัสตามมาตรา ๒๕๖ จำเลยอุธรน์ว่า จำเลยทำเพราะถูกยั่วหรือป้องกันตัวเกิดสมควน ขอไห้ลงโทสแต่น้อย สาลอุธรน์เห็นว่าจำเลยทำไปเพื่อป้องกันสมควนแต่เหตุตามกดหมายลักสนะอาญา มาตรา ๕๐ พิพากสากลับไห้ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาฟังว่า ผู้เสียหายได้ขึ้นมาทำร้ายจำเลยถึงบนเรือนดังข้อต่อสู้
คำพิพากษาฉบับเต็ม
1กิริยาที่จำเลยเอาหลาวแทงผู้เสียหายซึ่งแหกรั้วถือมีดขึ้นมาบนบ้าน เงื้อมีดจะแทงจำเลยเช่นนี้ พอถือได้ว่าเปนการป้องกันพอสมควนแก่เหตุพิพากสายืนตามสาลอุธรน์.(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)ศาลชั้นต้น - นายสันต์ สุชาติวุธศาลอุทธรณ์ - นายจิตร จุนานนท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยต้องหาว่าไช้ไม้รวกเปนสาตราวุธแทงผู้เสียหายมีบาดเจ็บสาหัสตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๒๕๖ ซึ่งจำเลยไห้การต่อสู้ว่าผู้เสียหายมีมีดซุยบุกรุกขึ้นมาบนบ้านจะทำร้ายจำเลย จำเลยจึงไช้ไม้รวกแทงไป สาลชั้นต้นพิพากสาว่าจำเลยผิดตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๒๕๔,๗๒ ไห้จำคุก ๔ เดือน โจทอุธรน์ว่าบาดแผลผู้เสียหายถึงสาหัสตามมาตรา ๒๕๖ จำเลยอุธรน์ว่า จำเลยทำเพราะถูกยั่วหรือป้องกันตัวเกิดสมควน ขอไห้ลงโทสแต่น้อย สาลอุธรน์เห็นว่าจำเลยทำไปเพื่อป้องกันสมควนแต่เหตุตามกดหมายลักสนะอาญา มาตรา ๕๐ พิพากสากลับไห้ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาฟังว่า ผู้เสียหายได้ขึ้นมาทำร้ายจำเลยถึงบนเรือนดังข้อต่อสู้ กิริยาที่จำเลยเอาหลาวแทงผู้เสียหายซึ่งแหกรั้วถือมีดขึ้นมาบนบ้าน เงื้อมีดจะแทงจำเลยเช่นนี้ พอถือได้ว่าเปนการป้องกันพอสมควนแก่เหตุพิพากสายืนตามสาลอุธรน์.
(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ - ชม จามรมาน - ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)
ศาลชั้นต้น - นายสันต์ สุชาติวุธศาลอุทธรณ์ - นายจิตร จุนานนท์