คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1314/2493

ย่อ (หลักกฎหมาย)
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยแจ้งความเท็จ จำเลยปฏิเสธ ทางพิจารณามีปลัดอำเภอพยานปากเดียวเบิกความว่า คำให้การที่จำเลยให้ไว้ชั้นสอบสวนไม่ตรงกับถ้อยคำที่จำเลยเบิกความเป็นพยานต่อศาล ทั้งไม่ได้ยืนยันว่าคำให้การของจำเลยอันไหนเป็นความจริงอันไหนเป็นความเท็จ เพียงเท่านี้จะชี้ขาดว่าคำให้การจำเลยที่ให้การไว้ชั้นสอบสวนเป็นความเท็จยังไม่ได้โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยแจ้งความเท็จ ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 118ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาโจทก์คงมีนายจำรัสปลัดอำเภอเป็นพยานปากเดียวว่า จำเลยให้การชั้นสอบสวนว่า นางสาวต๋า ไม่ได้อยู่บ้านจำเลย ในคืนวันที่ 12 มีนาคม นางสาวต๋ากลับมาบ้านจำเลยเป็นเวลาดึกแล้ว ซึ่งไม่ตรงกับถ้อยคำของจำเลยที่เบิกความเป็นพยานต่อศาลว่า นางสาวต๋าอยู่บ้านจำเลยตลอดคืนไม่ได้ไปไหนเลยเพียงเท่านี้จะชี้ขาดว่าคำให้การของจำเลยที่ให้การไว้ชั้นสอบสวนเป็นความเท็จยังไม่ได้ และนายจำรัสก็ไม่ได้ยืนยันว่า คำให้การของจำเลยอันไหนเป็นความจริง อันไหนเป็นเท็จ รูปคดียังไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1314/2493อัยการเชียงใหม่โจทก์นายสม สารภีจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 118 ป.วิ.อ. ม. 227โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยแจ้งความเท็จ จำเลยปฏิเสธ ทางพิจารณามีปลัดอำเภอพยานปากเดียวเบิกความว่า คำให้การที่จำเลยให้ไว้ชั้นสอบสวนไม่ตรงกับถ้อยคำที่จำเลยเบิกความเป็นพยานต่อศาล ทั้งไม่ได้ยืนยันว่าคำให้การของจำเลยอันไหนเป็นความจริงอันไหนเป็นความเท็จ เพียงเท่านี้จะชี้ขาดว่าคำให้การจำเลยที่ให้การไว้ชั้นสอบสวนเป็นความเท็จยังไม่ได้โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยแจ้งความเท็จ ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา

คำพิพากษา
มาตรา 118ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาโจทก์คงมีนายจำรัสปลัดอำเภอเป็นพยานปากเดียวว่า จำเลยให้การชั้นสอบสวนว่า นางสาวต๋า ไม่ได้อยู่บ้านจำเลย ในคืนวันที่ 12 มีนาคม นางสาวต๋ากลับมาบ้านจำเลยเป็นเวลาดึกแล้ว ซึ่งไม่ตรงกับถ้อยคำของจำเลยที่เบิกความเป็นพยานต่อศาลว่า นางสาวต๋าอยู่บ้านจำเลยตลอดคืนไม่ได้ไปไหนเลยเพียงเท่านี้จะชี้ขาดว่าคำให้การของจำเลยที่ให้การไว้ชั้นสอบสวนเป็นความเท็จยังไม่ได้ และนายจำรัสก็ไม่ได้ยืนยันว่า คำให้การของจำเลยอันไหนเป็นความจริง อันไหนเป็นเท็จ รูปคดียังไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้จึงพิพากษายืน(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยแจ้งความเท็จ ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 118ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาโจทก์คงมีนายจำรัสปลัดอำเภอเป็นพยานปากเดียวว่า จำเลยให้การชั้นสอบสวนว่า นางสาวต๋า ไม่ได้อยู่บ้านจำเลย ในคืนวันที่ 12 มีนาคม นางสาวต๋ากลับมาบ้านจำเลยเป็นเวลาดึกแล้ว ซึ่งไม่ตรงกับถ้อยคำของจำเลยที่เบิกความเป็นพยานต่อศาลว่า นางสาวต๋าอยู่บ้านจำเลยตลอดคืนไม่ได้ไปไหนเลยเพียงเท่านี้จะชี้ขาดว่าคำให้การของจำเลยที่ให้การไว้ชั้นสอบสวนเป็นความเท็จยังไม่ได้ และนายจำรัสก็ไม่ได้ยืนยันว่า คำให้การของจำเลยอันไหนเป็นความจริง อันไหนเป็นเท็จ รูปคดียังไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้จึงพิพากษายืน

องค์คณะ: นาถปริญญา - เลขวณิชธรรมวิทักษ์ - มนูกิจวิมลอรรถ
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: 
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา