คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 428/2496

1โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙. จำเลยต่อสู้ว่า กระทำโดยป้องกันตัว ฯลฯ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๕๐ จึงให้ยกฟ้องโจทก์

2โจทก์อุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๕๑ ประกอบด้วยมาตรา ๕๕ วางโทษจำคุก ๗ ปี ลดมาตรา ๕๕ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๓ ปี ๖ เดือน

3จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ได้ความว่านายเส็งผู้ตายเป็นนักเลงโตบ้านส้อง คืนวันโจทก์หา มีหนังตะลุงประชันโรงที่ตลาด บ้านส้อง เวลาประมาณ ๒๓.๐๐ น. เศษ นายเส็งเสพย์สุราเมาพูดว่า ใครจะใหญ่กว่าใคร และตรงเข้าถีบถูกหน้าจำเลย ขณะนั่งดูหนังตะลุงอยู่ล้มลง แล้วโดดข้ามจำเลยไป จำเลยลุกขึ้นพอดีนายเส็งหันกลับมา จำเลยก็ใช้มีดคู่ปลายแหลมเล่ม ของกลาง แทงนายเส็งถูกตรงใต้ชายโครงขวาซี่ที่สุด แผลกว้าง ๑ ซ.ม. ครึ่ง ลึกเข้าไปในช่องท้อง ๗ ซ.ม. นายเส็งตาย เพราะพิษบาดแผล เมื่อ ๑๔. น. วันรุ่งขึ้น. ตามข้อเท็จจริงดังนี้ เห็นว่าจำเลยนั่งดูหนังตะลุงอยู่ดี ๆ ผู้ตายซึ่งเสพย์สุราเมาเข้าถีบหน้าจำเลยแล้วโดดข้าม พอจำเลย ลุกขึ้นไปผู้ตายก็หันกลับมา ชวนให้น่าเชื่อว่า หันมาเพื่อจะทำร้ายจำเลยอีก ผู้ตายเป็นนักเลงโต อาจมีอาวุธติดตัวอยู่ก็ได้ แม้จำเลยจะไม่รู้ว่า ผู้ตายมีอาวุธอะไรก็เป็นเวลากระทันหันจวน+ ฉะนั้นการที่จำเลยใช้มีดของกลางแทงผู้ตายไปในขณะ นั้น จึงฟังได้ว่า เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ. จึง

4พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์.