คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3/2495

ย่อ (หลักกฎหมาย)
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตาม ก.ม. ลักษณะอาญามาตรา 249 ศาลชั้นต้น วินัยว่าหลักฐานพะยานโจทย์ไม่พอฟัง จึงพิพากษาฟ้อง และศาลอุทธรณ์ก็ไม่ฟังว่าจำเลยแทงผู้ตายโดยเจตนาฆ่าให้ตาย คงพิจารณาว่าผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ก.ม. ลักษณะอาญามาตรา 251 ดังนี้ คดีจึงเป็นอันวาในข้อหาฐานฆ่าคนตายโดยเจตนานี้ ศาลเดิมและศาลอุทรศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์จะฎีกาในข้อเท็จจริงขอให้ศาลลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้ ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ. อาญามาตรา 219คดีนี้

คำพิพากษา
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ก.ม. ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ ศาลชั้นต้นไม่เชื่อพยานโจทก์ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยผิดเพียงฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ตามมาตรา ๒๕๑ พิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๓ ปี โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า ในข้อหาฐานฆ่าคนตายโดยเจตนานั้น ศาลจังหวัดวินิจฉัยว่า หลักฐานพยานโจทก์ไม่พอฟัง และศาลอุทธรณ์ก็ไม่ฟังว่าจำเลยแทงนายจิ๋วโดยเจตนาฆ่าให้ตาย คดีจึงเป็นอันว่าในข้อหาว่าจำเลยฆ่านายจิ๋วตายโดยเจตนานี้ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริงโจทก์ฎีกาไม่ได้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๙ ตามนัยฎีกาที่ ๗๗๓/๒๔๙๑, ๑๓๑๖/๒๔๙๓, ๘๕๕/๒๔๙๔ ส่วนฎีกาจำเลยนั้น ข้อเท็จจริงคงฟังได้ว่าจำเลยทำร้ายผู้ตายจริง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยชอบแล้ว จึงพิพากษายืน.

องค์คณะ: มนูกิจวิมลอรรถ - มนูกิจวิมลอรรถ - มนูกิจวิมลอรรถ
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง: 
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา