คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 820/2493
ผล: ยืนนายฮะ เพ็ชรทิมโจทก์ นายเข็งลิ้ม แซ่เต็งที่ 1 นายแล เผ่าพันธ์ ที่ 2 นายนาค ติโบกวิชัย ที่ 3นายจับอึง แซ่ลิ้ม ที่ 4 นายฉุย (ไม่ทราบนามสกุล) ที่ 4จำเลย
ย่อ / หลักกฎหมาย
1ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์และทำให้เสียทรัพย์ กับให้ใช้ทรัพย์เมื่อปรากฏว่าทรัพย์ที่พิพาทยังอยู่หาได้ถูกทำลายสูญไป เมื่อศาลตัดสินว่า โจทก์เป็นเจ้าของก็ชอบที่ดจทก์จะได้รับคืนไป ศาลจะพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายไม่ได้ เพราะเป็นเรื่องนอกความประสงค์ของโจทก์ ไม่มีประเด็นที่จะพิจารณาข้อค่าเสียหายโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์และทำให้เสียทรัพย์ กับทำให้เสียทรัพย์ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๒๘,๒๙๓ และ ๓๒๔ กับให้ใช้ทรัพย์ ๒,๕๐๐ บาท
2ศาลชั้นต้น พิพากษายกฟ้องโจทก์ในทางอาญา แต่ให้จำเลยที่ ๑ ใช้ราคาทนายหรือกิ่งไม้เป็นเงิน ๒,๕๐๐ บาทแก่โจทก์
3ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องในข้อที่ให้จำเลยใช้ราคาทรัพย์ โจทก์ฎีกา ในชั้นฎีกาจึงมีปัญหาเฉพาะเรื่องทรัพย์ว่าจำเลยจะต้องใช้ราคาทรัพย์ให้โจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ทรัพย์ที่พิพาทยังอยู่หาได้ถูกทำลายสูญไป เมื่อศาลตัดสินว่า โจทก์เป็นเจ้าของก็ชอบที่โจทก์จะได้รับคืนไป ส่วนค่าเสียหายมิได้กล่าวถึง เป็นเรื่องนอกความประสงค์ของโจทก์ ไม่มีประเด็นที่จะพิจารณา จึง
4พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 820/2493นายฮะ เพ็ชรทิมโจทก์นายเข็งลิ้ม แซ่เต็งที่ 1 นายแล เผ่าพันธ์ ที่ 2 นายนาค ติโบกวิชัย ที่ 3นายจับอึง แซ่ลิ้ม ที่ 4 นายฉุย (ไม่ทราบนามสกุล) ที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 43 ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438 ป.วิ.พ. ม. 142ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์และทำให้เสียทรัพย์ กับให้ใช้ทรัพย์เมื่อปรากฏว่าทรัพย์ที่พิพาทยังอยู่หาได้ถูกทำลายสูญไป เมื่อศาลตัดสินว่า โจทก์เป็นเจ้าของก็ชอบที่ดจทก์จะได้รับคืนไป ศาลจะพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายไม่ได้ เพราะเป็นเรื่องนอกความประสงค์ของโจทก์ ไม่มีประเด็นที่จะพิจารณาข้อค่าเสียหายโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์และทำให้เสียทรัพย์
คำพิพากษาฉบับเต็ม
1กับทำให้เสียทรัพย์ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๒๘,๒๙๓ และ ๓๒๔ กับให้ใช้ทรัพย์ ๒,๕๐๐ บาท
2ศาลชั้นต้น พิพากษายกฟ้องโจทก์ในทางอาญา แต่ให้จำเลยที่ ๑ ใช้ราคาทนายหรือกิ่งไม้เป็นเงิน ๒,๕๐๐ บาทแก่โจทก์
3ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องในข้อที่ให้จำเลยใช้ราคาทรัพย์ โจทก์ฎีกา ในชั้นฎีกาจึงมีปัญหาเฉพาะเรื่องทรัพย์ว่าจำเลยจะต้องใช้ราคาทรัพย์ให้โจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ทรัพย์ที่พิพาทยังอยู่หาได้ถูกทำลายสูญไป เมื่อศาลตัดสินว่า โจทก์เป็นเจ้าของก็ชอบที่โจทก์จะได้รับคืนไป ส่วนค่าเสียหายมิได้กล่าวถึง เป็นเรื่องนอกความประสงค์ของโจทก์ ไม่มีประเด็นที่จะพิจารณา จึง
4พิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ปรีชาวินิจฉัย-นาถปริญญา)ศาลจังหวัดสิงห์บุรี - นายจรัส สาระนาคศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์และทำให้เสียทรัพย์ กับทำให้เสียทรัพย์ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๒๘,๒๙๓ และ ๓๒๔ กับให้ใช้ทรัพย์ ๒,๕๐๐ บาท
5ศาลชั้นต้น พิพากษายกฟ้องโจทก์ในทางอาญา แต่ให้จำเลยที่ ๑ ใช้ราคาทนายหรือกิ่งไม้เป็นเงิน ๒,๕๐๐ บาทแก่โจทก์
6ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องในข้อที่ให้จำเลยใช้ราคาทรัพย์ โจทก์ฎีกา ในชั้นฎีกาจึงมีปัญหาเฉพาะเรื่องทรัพย์ว่าจำเลยจะต้องใช้ราคาทรัพย์ให้โจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ทรัพย์ที่พิพาทยังอยู่หาได้ถูกทำลายสูญไป เมื่อศาลตัดสินว่า โจทก์เป็นเจ้าของก็ชอบที่โจทก์จะได้รับคืนไป ส่วนค่าเสียหายมิได้กล่าวถึง เป็นเรื่องนอกความประสงค์ของโจทก์ ไม่มีประเด็นที่จะพิจารณา จึง
7พิพากษายืน
(เลขวณิชธรรมวิทักษ์ - ปรีชาวินิจฉัย - นาถปริญญา)
ศาลจังหวัดสิงห์บุรี - นายจรัส สาระนาคศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาล